Ραπόρτο

Μια τιμητική βραδιά για εμβληματικούς πρωταγωνιστές του ελληνικού κινηματογράφου διοργανώνει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η Finos Film και το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά τη Δευτέρα 8 Ιουνίου με ώρα προσέλευσης 20:00. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, με σειρά προτεραιότητας. Η βραδιά έρχεται σε συνέχεια της συγκινητικής εκδήλωσης που έγινε στο πλαίσιο του 66ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τον Νοέμβριο του 2025.

Για τη συνολική τους προσφορά στον κινηματογράφο και στον ελληνικό πολιτισμό θα τιμηθούν αγαπημένοι πρωταγωνιστές αξέχαστων ταινιών που άφησαν μια παρακαταθήκη που συνεχίζει να εμπνέει μέχρι και σήμερα. Στη διάρκεια της βραδιάς θα προβληθεί η επετειακή ταινία «Τα αστέρια είναι παντοτινά», παραγωγής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στην οποία 18 ηθοποιοί μοιράζονται με το κοινό αναμνήσεις, ιστορίες και παραλειπόμενα. Η ταινία περιλαμβάνει, επίσης, εμβληματικές σκηνές από αγαπημένες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, σπάνια αποσπάσματα και φωτογραφίες.

Θα τιμηθούν οι ηθοποιοί: Βασίλης Καΐλας, Δημήτρης Καλλιβωκάς, Γιώργος Κωνσταντίνου, Χλόη Λιάσκου, Μπέτυ Λιβανού, Σωτήρης Τζεβελέκος, Αιμιλία Υψηλάντη, Άννα Φόνσου, Άγγελος Αντωνόπουλος, Ελένη Ανουσάκη, Μπέτυ Αρβανίτη, Νόρα Βαλσάμη, Γιάννης Βογιατζής, Βαγγέλης Βουλγαρίδης, Μάρθα Βούρτση, Καίτη Ιμπροχώρη, Μαρία Ιωαννίδου, Ξένια Καλογεροπούλου, Λάκης Κομνηνός, Ηρώ Κυριακάκη, Μάρω Κοντού, Αλεξάνδρα Λαδικού, Πόπη Λάζου, Χρήστος Νομικός, Γιώργος Πάντζας, Κώστας Πρέκας, Ελένη Προκοπίου, Έλσα Ρίζου, Τζένη Ρουσσέα, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Νίκος Τσούκας, Έλλη Φωτίου.

Την εκδήλωση θα παρουσιάσουν ο ηθοποιός και πρόεδρος του ΔΣ του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Άκης Σακελλαρίου και ο ηθοποιός Στέλιος Μάινας.

Η μεγάλη αυτή γιορτή πραγματοποιείται σε συνεργασία με τη Finos Film, την εταιρεία παραγωγής που καθόρισε κινηματογραφικά την εποχή στην οποία μεσουράνησαν οι καλλιτέχνες που θα τιμηθούν.

Παρά τις συνεχείς και τεκμηριωμένες παρεμβάσεις του Δήμου Αθηναίων υπέρ της διατήρησης του ιστορικού κινηματογράφου «ΠΑΛΑΣ» στο Παγκράτι, το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΝΜ), γνωμοδότησε ομόφωνα υπέρ του μη χαρακτηρισμού του ως διατηρητέου μνημείου. Πρόκειται για μια λανθασμένη απόφαση, η οποία θέτει σε κίνδυνο έναν ιστορικό κινηματογράφο, άρρηκτα συνδεδεμένο με τη συλλογική μνήμη και την πολιτιστική ταυτότητα της γειτονιάς και της πόλης.

Για τον Δήμο Αθηναίων, η προστασία της φυσιογνωμίας των γειτονιών και των χώρων πολιτισμού της Αθήνας αποτελεί σταθερή προτεραιότητα, ιδιαίτερα σε μια περίοδο έντονων πιέσεων από την τουριστικοποίηση και την άνοδο των τιμών.

Ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, απέστειλε δύο επιστολές προς την Υπουργό Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, στις 5 Ιουνίου 2024 και στις 9 Ιουλίου 2025, ζητώντας τη συνδρομή του Υπουργείου για τον χαρακτηρισμό και τη διατήρηση του κινηματογράφου «ΠΑΛΑΣ», μεταφέροντας την έντονη ανησυχία των κατοίκων της Αθήνας για το μέλλον ενός ιστορικού χώρου με ιδιαίτερη σημασία για τη γειτονιά του Παγκρατίου.

Επίσης, η Αντιδήμαρχος Αστικής Αναζωογόνησης & Ανθεκτικότητας, Μάρω Ευαγγελίδου, η οποία παρέστη πριν λίγες μέρες στη συνεδρίαση του ΚΣΝΜ, μετέφερε την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων, για τη διατήρηση του κινηματογράφου, επισημαίνοντας τη σημασία που έχει η διάσωση των ιστορικών χρήσεων που αποτελούν σημεία αναφοράς για τις γειτονιές της Αθήνας.

Να υπενθυμίσουμε ότι με ομόφωνο ψήφισμά του το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας από τον Μάιο του 2024 είχε τοποθετηθεί θεσμικά υπέρ της προστασίας του κινηματογράφου «ΠΑΛΑΣ», ζητώντας να αντιμετωπιστεί ο κινηματογράφος ως ενιαίο σύνολο και να χαρακτηριστεί διατηρητέα και η χρήση της χειμερινής αίθουσας, πέραν του ήδη προστατευόμενου θερινού τμήματος, ώστε να αποτραπεί η κατεδάφισή του. Η ιδιαίτερη σχέση των ιστορικών κινηματογραφικών αιθουσών με την πολιτιστική ταυτότητα των γειτονιών έχει, άλλωστε, αναγνωριστεί και από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Όπως τονιζόταν στο σχετικό ψήφισμα: «Ζητάμε να γίνει άμεσα κάθε απαραίτητη ενέργεια ώστε ο κινηματογράφος «ΠΑΛΑΣ» να αντιμετωπιστεί ως ενιαίο σύνολο, για να αποτραπεί η κατεδάφισή του και η οικοδόμηση οποιοδήποτε άλλου κτιρίου. Να αποτραπεί η πολεοδομική υποβάθμιση της περιοχής και να χαρακτηριστεί διατηρητέα η χρήση και της χειμερινής αίθουσας, πέρα από το θερινό τμήμα του, μεριμνώντας για τη θεσμική προστασία του ως χώρο πολιτισμού, όπως άλλωστε αυτό είχε εξασφαλιστεί με την υπουργική απόφαση του 1997, με την οποία κρίθηκαν διατηρητέοι 47 θερινοί κινηματογράφοι της πόλης».

Σε συνέχεια της απόφασης, η Διεύθυνση Κτιριακής Υποδομής του Δήμου Αθηναίων υπέβαλε προς τη ΔΑΟΚΑ του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας αναλυτική ιστορική και αρχιτεκτονική τεκμηρίωση υπέρ του συνολικού χαρακτηρισμού του κινηματογράφου ως διατηρητέου κτιρίου.

Ο Δήμος Αθηναίων εξάντλησε κάθε θεσμική δυνατότητα για τη διατήρηση του κινηματογράφου «ΠΑΛΑΣ» και μένει να δούμε αν το Υπουργείο Πολιτισμού θα αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί για την προστασία ενός ιστορικού χώρου πολιτισμού της Αθήνας.

Η Αυστραλία του The Boy δεν είναι χώρα. Είναι μια ρωγμή στην πραγματικότητα και ένα αλλόκοτο takeover της Στέγης – ένα immersive θέαμα που θυμίζει σκηνή καταδίωξης σε αυστραλιανό ozploitation φιλμ της δεκαετίας του ’80. Η φαντασίωση μιας ηπείρου 13.375 χλμ. μακριά, ένα τριήμερο takeover σε όλο το κτίριο της Στέγης.

Δεν πρόκειται για την Αυστραλία, αλλά για μια ανάγνωσή της. Μια φανταστική χώρα που γεννήθηκε στο μυαλό του The Boy μετά από μια κινηματογραφική σκηνή στην κόκκινη έρημο, ένα hangover μέσα σε ένα μπεζ Ford Fairlane 500, το όνειρο των πράσινων μυρμηγκιών, ένα απωθημένο ταξίδι. Από το 2013, αυτή η χώρα κατοικεί μέσα του: υπερβίαιη, ελεύθερη και ανεξήγητα γνώριμη. Στο Outback του μυαλού του.

«Δεν ταξίδεψα ποτέ στην Αυστραλία» λέει, προτού ξεδιπλώσει σε κάθε γωνιά της Στέγης, με συνδετικό κρίκο την ηθοποιό Φλομαρία Παπαδάκη, τη δική του Αυστραλία, από 5 έως 7 Ιουνίου. Και κάπως έτσι παίρνει τη μορφή συναυλίας, θεατρικής παράστασης, κινηματογραφικού αφιερώματος, βίντεο εγκατάστασης, έκθεσης φωτογραφίας, ταξιδιού σε όλες τις σκηνές, τους διαδρόμους, τα φουαγιέ. Μια τάξη σχολείου στη μέση της ερήμου Tanami. Τα θρανία και τα σχολικά βιβλία καλυμμένα με άμμο. Ο David Gulpilil μας εξηγεί ένα όνειρο στη γλώσσα των Yolngu.

Στο φουαγιέ του ισογείου της Στέγης, ένα εντυπωσιακό billboard με την αφίσα της ozploitation ταινίας “Nightfall in the Ti-Tree”, της νέας μικρού μήκους ταινίας του The Boy, μας μεταφέρει στο προκλητικό, ωμό, genre-driven σινεμά της Αυστραλίας των δεκαετιών του ’70 και του ’80, λειτουργώντας ως εισαγωγή στις αφηγήσεις που ξεδιπλώνονται στους υπόλοιπους χώρους. Από αυτό το σημείο μηδέν, ξεκινά μια περιήγηση στα φουαγιέ των άλλων ορόφων και τις σκηνές της Στέγης. Αντικείμενα ακαθόριστης μορφής μοιάζουν να καλούν τον επισκέπτη να τα ανακαλύψει, αλλάζοντας την αίσθηση του χώρου όσο η διαδρομή ανεβαίνει. Ήχοι από φανταστικές απομονωμένες υπαίθρους, παιδικοί εφιάλτες με τους Hobyahs –πλάσματα της αυστραλιανής λαϊκής φαντασίας–, πέτρες των Mulkurul που ήρθαν από τον ανατέλλοντα ήλιο, η γραφομηχανή του Everett De Roche, ό,τι έμεινε από το περίεργο βιολί της Betty Crabtree, μυρωδιές καμένου λάστιχου και ραδιοφωνικά σήματα από το πουθενά. Μια μουσική από τη Δεσποινίς Τρίχρωμη, σαν φλέβα, ενώνει όλους τους χώρους και τις δράσεις.

Στην Κεντρική Σκηνή, ο The Boy παρουσιάζει μια συναυλία οικολογικού τρόμου που μεταμορφώνεται σε ένα πολυεπίπεδο σκηνικό σύμπαν, μέσα από τη ματιά του εικαστικού Κωνσταντίνου Λαμπρίδη και της animator Ειρήνης Βιανέλλη. Ακίνητοι χορευτές, προειδοποιήσεις που φτάνουν από την Αυστραλία, αφηγήσεις από έναν κόσμο μετά την καταστροφή και a cappella παρεμβάσεις από μουσικούς και στενούς συνεργάτες του The Boy συνθέτουν μια παράσταση σκοτεινή, καθηλωτική και βαθιά ποιητική. Η Μιράντα, η Μάριον, η Σάρα και η Ίρμα ονειρεύτηκαν έναν κόσμο όπου η βροχή δεν θα σταματήσει ποτέ. Στα vocals, η Δεσποινίς Τρίχρωμη ερμηνεύει ρεφρέν που στοιχειώνουν, ενώ από το «Κέλυφος» του Κωνσταντίνου Λαμπρίδη αναδύονται τα μουσικά όργανα, καθώς τα «Απότομα» της Ειρήνης Βιανέλλη πλημμυρίζουν την οθόνη. Μια εμπειρία ανάμεσα στο όνειρο, την απειλή και τη σαγήνη της σκηνής.

Στη Μικρή Σκηνή στήνεται ένας αποχαιρετισμός στο Skyline Matraville Dead End Drive-In που έκλεισε το 1984, με την προβολή κινηματογραφικών αριστουργημάτων του αυστραλιανού New Wave – στο πρώτο αφιέρωμα του είδους που γίνεται ποτέ στην Ελλάδα.

Στο -1, ένα σύμπλεγμα βράχων αγκαλιάζει μια κινηματογραφική προβολή. H νέα ταινία μεγάλου μήκους του The Boy, «Μαραλίνγκα Μανινγκρίντα Μανταμαρού», συνδέεται με μια φωτογραφική έκθεση της Μυρτώς Τζίμα με τίτλο “Into Temptation Safe In The Wide Open Arms Of Hell”. Ένα ατέλειωτο μεσημέρι κάτω από το Hanging Rock, με αινιγματικές αφηγήσεις από την ιστορία της Αυστραλίας.

Η Αυστραλία εδώ δεν είναι τόπος· είναι καθρέφτης. Σου επιστρέφει μια παραμορφωμένη εκδοχή του εαυτού σου. Είναι μαλακό μαξιλάρι από μαλλί προβάτων απ’ το Carriewerloo.

Ο The Boy φτιάχνει κόσμους. Αν τον ρωτήσεις τι είναι αυτή η «Αυστραλία», θα σου απαντήσει:

«Μια συναυλία ή ίσως μια παράσταση ή ίσως μια μουντζούρα.

Ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα.

Μια ταινία μεγάλου μήκους.

Ένα όνειρο που σε καλωσορίζει.

Μια μουσική που κάτι σου θυμίζει.

Ένα πορτρέτο της Judy Davis και του Jack Thompson.

Δεν ταξίδεψα ποτέ στην Αυστραλία».

Συντελεστές: Σκηνοθεσία, Κείμενα, Προγραμματισμός ταινιών & Μουσική: The Boy / Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Λαμπρίδης / Μουσική & Ενδυματολογία: Δεσποινίς Τρίχρωμη / Φως: Σίμος Σαρκετζής / Χορογραφία: Φλομαρία Παπαδάκη / Animation: Ειρήνη Βιανέλλη / Still Photography: Μυρτώ Τζίμα / Ερμηνευτές: Φλομαρία Παπαδάκη, Ροζαλίντα Χότζα, Μελίνα Ραχιώτη-Ρηγοπούλου, Μαίρη Γιαννούλα, Δεσποινίς Τρίχρωμη / Ηχοληψία: Γιωτης ΠαρασκευαΪδης / Επιμέλεια Παραγωγής: Ελένη Μπερντέ / Διεύθυνση Παραγωγής: Κάσση Καφέτση / Εκτέλεση Παραγωγής: Ελισάβετ Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία / Βοηθός Σκηνοθέτη: Αντιγόνη Παπαποστόλου / Βοηθός Σκηνογράφου: Ελένη Βρεττάκου / Σύμβουλος στη σκηνογραφία: Κλειώ Μπομπότη / Κατασκευή Σκηνικών: Nathan Carey, Auste Kausyte, Θωμάς Σταρίδας, Μπάμπης Καμπανόπουλος, Ταξιάρχης Μπαλάσκας, Ιωάννα Σταμούλη, Αναστασία Σταμούλη, Daniela Bolano, Ιάσονας Λαμπρίδης, Ελένη Λαμπρίδου / Ζωγραφικά έργα στα τζάμια: Θωμάς Σταρίδας / Τεχνικά σχέδια σκηνικών: Ελένη Αηδόνη / Love: Theophile Blandet

Ο προγραμματισμός και τα κείμενα του αφιερώματος στον αυστραλιανό κινηματογράφο έγιναν από τον The Boy / Επιμέλεια Αφιερώματος: Ελένη Μπερντέ / Μετάφραση & Υποτιτλισμός: DiGi8 / Ανάθεση και Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Έκθεση φωτογραφίας, installation, προβολή στο -1

Στο -1 της Στέγης, η νέα ταινία μεγάλου μήκους του The Boy, «Μαραλίνγκα Μανινγκρίντα Μανταμαρού», συνδέεται με μια φωτογραφική έκθεση της Μυρτώς Τζίμα. Ανάμεσα σε ένα σύμπλεγμα βράχων, σχεδιασμένο από τον Κωνσταντίνο Λαμπρίδη, που παραπέμπει στο “Picnic at Hanging Rock” του Peter Weir, μεταφερόμαστε σε ένα παράλληλο σύμπαν σε μια ήπειρο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Στο βάθος κρύβεται ένα μικρό σινεμά ενώ οι τοίχοι της έκθεσης παραπέμπουν σε κλασικό εκθεσιακό χώρο υπό διάλυση. Τρύπες στους τοίχους, ρωγμές, και μια φύση που έχει σχεδόν επιβληθεί. Μια σειρά ασπρόμαυρων φωτογραφιών της Μυρτώς Τζίμα με τίτλο "Into Temptation Safe in the Wide Open Arms of Hell" συνομιλεί με την ταινία που παίζει σε λούπα. Κάποια κάδρα είναι σπασμένα, κάποιες φωτογραφίες μισοκομμένες. Κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς έχει συμβεί.

O The Boy και η Μυρτώ Τζίμα αναφέρουν για την έκθεση: «Δεν έχουμε πια ύπνο στα κεφάλια μας ούτε και στα κρεβάτια μας. Απόψε, όμως, ελπίζουμε να κοιμηθούμε. Ερχόμαστε από την έρημο. Φιλιόμαστε στο δάσος. Είμαστε αδερφές από άλλες εποχές και από άλλα μέρη. Μεγαλώσαμε πίνοντας γάλα με λικέρ κεράσι. Σήμερα δεν είναι τα γενέθλιά μας. Θέλουμε να θυμηθούμε. Τα παιδιά που παίζουν με συρματόσχοινα, φτιάχνοντας κύκλους για να πιάσουν τον ήλιο, κυνηγούν τα μυρμήγκια με μεγεθυντικούς φακούς. Προσευχόμαστε για τα ζώα και τα έντομα. Φωτογραφίζουμε η μία την άλλη. Αφήνουμε πίσω αποδείξεις. Σήμερα το σκάσαμε από το σπίτι μας. Φεύγοντας, αφήσαμε γάλα και λιχουδιές στον σκύλο.»

Προβολή στο -1: The Boy, «Μαραλίνγκα Μανινγκρίντα Μανταμαρού»

Ένα μεσημέρι που δεν τελειώνει. Μια λούπα μυστικών. Η Μιράντα, η Μάριον, η Σάρα, η Ίρμα και η Τζόαν. Κολλημένες στον χρόνο και ταξιδιώτες του χρόνου. Στο σπίτι που μεγάλωσαν δεν έδειξαν ποτέ τα δάκρυά τους. Μπορεί να είναι και οι μοναδικοί ζωντανοί άνθρωποι πάνω στη Γη. Μαρτυρίες, τραγούδια και τραύματα από την Αυστραλία.

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Μουσική, Μοντάζ & Sound Design: The Boy / Παίζουν: Φλομαρία Παπαδάκη, Ροζαλίντα Χότζα, Μελίνα Ραχιώτη-Ρηγοπούλου, Μαίρη Γιαννούλα, Δεσποινίς Τρίχρωμη / Φωτογραφια: Σίμος Σαρκέτζης GSC / Κοστούμια & Σκηνικά: Δεσποινίς Τρίχρωμη / Ηχοληψία & Μιξάζ: Γιώτης Παρασκευαϊδης / Βοηθός Σκηνοθέτη: Αντιγόνη Παπαποστόλου / Α’ Βοηθός Κάμερας: Κώστας Μπάμπης / Β’ Βοηθοί Κάμερας: Πέγκυ Ζούτη, Νίκος Διακουμέας / Διεύθυνση Παραγωγής: Βασίλης Ντάνης

Η εμφάνιση του φιλμ έγινε στο Dejonghe Film Post Production / Μουσικό άλμπουμ: Δεσποινίς Τρίχρωμη, «Μουσική για διαδρόμους» / Μουσική & Στίχοι: Δεσποινίς Τρίχρωμη / Παραγωγή: Δεσποινίς Τρίχρωμη, Κίμωνας Βλαχάκης / Η ηχογράφηση και η μίξη έγιναν από τον Κίμωνα Βλαχάκη στο studio Aux / Φωτογραφική έκθεση: Μυρτώ Τζίμα, “Into temptation safe in the wide open arms of hell” / Κορίτσια: Teo Apostolescu, Julia Ekert, Μυρτώ Τζίμα, Olivia Kierstead, Laura Anna Lucas / Εκτυπώσεις/κορνίζες/ματ: Μάριος Βαινβουρμ / Styling & Art Direction: Μυρτώ Τζίμα

Κινηματογραφική ταινία: “Night fall in the ti-tree”

Η μικρού μήκους ταινία “Night Fall in the Ti-Tree” του The Boy προβάλλεται στη Μικρή Σκηνή της Στέγης στην έναρξη του κάθε slot.

Η Μιράντα οδηγεί ένα μπεζ Ford Fairlane 500. Την κυνηγάει το Κέλυφος. Από το ραδιόφωνο ακούγεται το “Into Temptation” από τη διασκευή του Jimmy Little.

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Μοντάζ & Sound Design: The Boy / Παίζει η Φλομαρία Παπαδάκη

Τι θα γινόταν αν μια ψεύτικη διαδικτυακή διαφήμιση που προκαλεί γέλιο ή ενόχληση είναι αληθινή; Ο Kevin Smith (Silent Bob) ψαρεύει τον πολυεμφανιζόμενο Justin Long το 2014 - 8 χρόνια πριν το Barbarian – και επαναπροσδιορίζει τα αμφιλεγόμενα όρια της σχέσης άνθρωπος και ζωικό βασίλειο, δημιουργώντας το Tusk. Που σταματάει η βιολογία και η εξέλιξη, που ξεκινάει το συναίσθημα και η ηθική;

Ο κωμικός Wallace Bryton (J. Long) «εξελίσσεται» επαγγελματικά και πνευματικά, ανεβάζοντας το βιοτικό του επίπεδο, μέσω του podcast που τρέχει μαζί με τον κολλητό του Teddy (Haley Joel Osment, βλ. 6η Αίσθηση, ανάγωγο πλάσμα), πατώντας επί πτωμάτων, συγγνώμη νούμερων ήθελα να γράψω, σώζοντας την μέχρι άλλοτε ανύπαρκτη καριέρα του και καταστρέφοντας την όποια ανθρώπινη σχέση διατηρούσε όντας ο παλιός, καλός Wallace. Ταξιδεύει, ψάχνει υλικό, κοροϊδεύει, νομίζει πως ξέρει που βαδίζει, μα χάνεται κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά στη θάλασσα των Likes, του Ego, της ψεύτικης αποδοχής, της ματαιοδοξίας.

Το δρόμο του κόβει ο Howard Howe (Michael Parks), ένας πρώην θαλασσόλυκος που κατέληξε συνταξιούχος στεριανός, και έχει μπόλικες ιστορίες να μοιραστεί μαζί του, ό,τι χρειάζεται δηλαδή ο πρωταγωνιστής μας για την εκπομπή του. Απλώς δεν είναι ξεκάθαρο για πόσο θα ρίχνει αλάτι στο ψωμί ή στις πληγές του.

Κεφάλαιο Wallace: Παρακολουθώ την ταινία και απορώ, είναι πιο άβολο το σκηνικό που εξελίσσεται μέσα στην οθόνη ή οι ζωές μας; Χαομένος ο καθείς στη ρουτίνα του, αναλώνεσαι σε παιχνίδια και χάνεις, ακόμα και όταν φαίνεται πως κερδίζεις, κάτι θυσιάζεις, κάτι αφήνεις πίσω. Τον παλιό σου εαυτό, αυτόν που κάποτε αναγνώριζες ως ξένο και τώρα νομίζεις έκανες φίλο σου, στην προσπάθεια της ομαλής (ή όχι πάντα) ένταξης σου στο σύνολο. Επιτυχία να ταιριάξεις, να έχεις θετικό feedback από τους άλλους, τόσο αγαπητός και τόσο μισητός ταυτόχρονα. Αποτυχία να αφήσεις την αλήθεια σου να υπάρξει, διάφανη, ειλικρινής, ατρόμητη.

Κεφάλαιο Howe: Αδικία. Κοινό βίωμα όλων. Πόσο όμως αυτή μπορεί να στέκεται ως δικαιολογία και να βγαίνει μπροστά προς υπεράσπιση μας; Συμπεριφέρομαι άσχημα, γιατί μου φέρθηκαν άσχημα. Προκάλεσες πόνο σε αυτόν που σε προστάτευσε, σε αγκάλιασε, σε αγάπησε, γιατί μπέρδεψες την καλοσύνη με αδυναμία και την οργή σου, κάλυψε ένα «δεν γινόταν αλλιώς». Επουλώνονται έτσι οι πληγές ή γεννιόνται άλλες;

Κεφάλαιο Η μάσκα της λύτρωσης: Θυμάσαι πως ένιωσες. Πόσο πόνεσες. Γεμίζεις τύψεις και προσπαθείς να τα διορθώσεις όλα, και αν είναι αργά, δημιουργείς εσύ τις ευκαιρίες. Στήνεις προσεκτικά το σκηνικό ξανά και ξανά, επιλέγεις να καταστρέφεις και να ελπίζεις σε μια συγχώρεση ή σε μια τελεία. Πραγματική λύτρωση, το δικό σου τέλος.

Λένε πως αυτό που διαχωρίζει τον άνθρωπο από τα υπόλοιπα ζώα είναι η ικανότητα του πρώτου να κλαίει. Κοίτα έναν αδέσποτο σκύλο στα μάτια - ή ένα θαλάσσιο ίππο - και μετά αφουγκράσου τα κροκοδείλια δάκρυα του «αδικημένου».

Το 13ο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαιολογικού και Πολιτιστικού Ντοκιμαντέρ ΑΓΩΝ επιστρέφει δυναμικά, και ξανασυναντά το κοινό του. Από τις 25 έως τις 30 Μαΐου, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, θα παρουσιαστούν ταινίες που επιλέχθηκαν προσεκτικά ανάμεσα σε προτάσεις συμμετοχών από όλο τον κόσμο, προσκαλώντας το κοινό σε μια συναρπαστική κινηματογραφική εμπειρία, ενώ η διοργάνωση θα κορυφωθεί με την τελετή απονομής βραβείων στις 31 Μαΐου στο Θέατρο Ολύμπια – Μαρία Κάλλας. Με δεκάδες συμμετοχές από διεθνείς παραγωγές και θεματικές που εκτείνονται από την αρχαιολογία και την ιστορική μνήμη έως τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, το Φεστιβάλ ΑΓΩΝ συνεχίζει να αποτελεί έναν σημαντικό θεσμό πολιτιστικού διαλόγου και δημιουργικής έκφρασης.

Στην αφίσα του φετινού ΑΓΩΝΑ βρίσκουμε τη «φεύγουσα κόρη», μαρμάρινο γλυπτό από το χαμένο αέτωμα μικρού κτηρίου του Ελευσινιακού Ιερού, που χρονολογείται στις πρώτες δεκαετίες του 5ου αι. π.Χ.. Το γλυπτό απεικονίζει πιθανώς την Περσεφόνη (Κόρη), που τρέχει εναγωνίως να ξεφύγει από το θεό του Κάτω Κόσμου, τον Πλούτωνα, και η φωτογραφία είναι ευγενική παραχώρηση από το Φωτογραφικό αρχείο του Αρχαιολογικού Χώρου και Μουσείου Ελευσίνας. Η επιλογή της φωτογραφία ως κεντρική εικόνα του φετινού φεστιβάλ είναι μία αφιέρωση προς τις “φεύγουσες” κακοποιημένες γυναίκες απανταχού της Γης.

25-30 Μαΐου: Ένα πλούσιο και πολυθεματικό πρόγραμμα προβολών από όλο τον κόσμο

Από τις σχεδόν 1300 προτάσεις συμμετοχής που υποβλήθηκαν μετά το φετινό κάλεσμα, επιλέχθηκαν 62 ταινίες από 27 χώρες (Αυστρία, Βενεζουέλα, Βραζιλία, Γαλλία, Γεωργία, Δομινικανή Δημοκρατία, Ελλάδα, Ελβετία, Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιράκ, Ιράν, Ισπανία, Ιταλία, Κίνα, Κύπρος, Νορβηγία, Ολλανδία, Παλαιστίνη, Περού, Σερβία, Ταϊβάν, Τατζικιστάν, Τουρκία, Φιλιππίνες, Φινλανδία). Το πρόγραμμα προβολών θα ξεκινήσει τη Δευτέρα 25 Μαΐου, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος και θα διαρκέσει έως και το Σάββατο 30 Μαΐου, με εισιτήριο μόλις 5 ευρώ ανά ημέρα προβολής.

Θα απολαύσουμε ταινίες για την ιστορική μνήμη και την ταυτότητα, την αρχαιολογία και την πολιτιστική κληρονομιά, την οικολογία και τη βιωσιμότητα, την παράδοση και τα έθιμα, τον πόλεμο και το τραύμα, τη μυθολογία και τις τέχνες. Μέσα από τις ταινίες του φετινού ΑΓΩΝΑ, θα ταξιδέψουμε από την αρχαία Αθήνα και τη Μικρά Ασία έως τη μεταπολεμική και σύγχρονη εποχή, θα περιηγηθούμε σε αρχαίους πολιτισμούς και θα ακολουθήσουμε τα ίχνη της επιστημονικής έρευνας, θα εξερευνήσουμε παραδοσιακές πρακτικές και τη διαχρονική σχέση του ανθρώπου με τη φύση, θα ανακαλύψουμε προσωπικές και συλλογικές ιστορίες που φωτίζουν το παρελθόν και συνομιλούν με το παρόν. Όπως πάντα, θα δούμε ταινίες κάθε είδους, με κύριο άξονα το ντοκιμαντέρ — όπως ιστορικές, ερευνητικές, καλλιτεχνικές και κοινωνικές — καθώς και έργα κινουμένου σχεδίου και υβριδικές μορφές, ανεξαρτήτως διάρκειας, που έχουν ολοκληρωθεί από το 2022 και μετά. Και φέτος, το Φεστιβάλ ΑΓΩΝ συμπεριλαμβάνει μαθητικές ταινίες του Νεανικού Πλάνου του Διεθνούς Φεστιβάλ Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους.

31 Μαΐου: Η λαμπρή τελετή λήξης στο Θέατρο Ολύμπια

Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ θα κορυφωθεί την Κυριακή 31 Μαΐου στο Δημοτικό Θέατρο Ολύμπια – Μαρία Κάλλας, με μία λαμπρή γιορτή όπου θα ανακοινωθούν οι νικήτριες ταινίες. Και φέτος τα επτά βραβεία του ΑΓΩΝΑ συνοδεύονται από χρηματικό έπαθλο και αντιστοιχούν σε εννέα κατηγορίες: Αρχαιολογικής Ταινίας «Περιοδικό Αρχαιολογία και Τέχνες», Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Εκπαιδευτικής Ταινίας «Χρήστος Λαμπράκης», Φωτογραφίας, Βραβείο «Τα μικρά του Αγώνα» (έως 10΄), Πρωτοτυπίας στη σύλληψη, Βραβείο Κοινού (απονέμεται στην ταινία που θα συγκεντρώσει το υψηλότερο ποσοστό προτίμησης του κοινού, με ψηφοφορία που διεξάγεται κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ), Μεγάλο Βραβείο Κριτικής Επιτροπής (GRAND PRIX) «Λένα Σαββίδη».

Η διεθνής κριτική επιτροπή του ΑΓΩΝΑ 2026 αποτελείται από τους (αλφαβητικά):

- Δρ. Αναστασία Γκαδόλου, Αρχαιολόγος ΥΠΠΟ - Γενική Διευθύντρια Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης

- Tony Coe, Σκηνοθέτης-Παραγωγός (Αγγλία)

- Dario di Blasi, Επίτιμος Επιμελητής Δημοτικού Μουσείου Rovereto, ιδρυτής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Rovereto, πρώην επιμελητής των Αρχαιολογικών Μουσείων Κινηματογράφου στη Φλωρεντία και στο Βacoli (Ιταλία)

- Βασίλης Καραμητσάνης, Πρόεδρος Διεθνούς Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων Animasyros

- Lada Laura, Διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Αρχαιολογικής Ταινίας του Σπλιτ (Κροατία)

- Δέσποινα Μουζάκη, Παραγωγός, Κοσμήτορας της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πρώην Διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

- Διονύσης Πετρουτσόπουλος, Φωτογράφος-Διευθυντής Φωτογραφίας

- Pedro Olalla, Συγγραφέας, Κινηματογραφιστής (Ισπανία)

- Μέμη Σπυράτου, Σκηνοθέτης-Πρόεδρος του Φεστιβάλ ΑΓΩΝ

- Μιράντα Τερζοπούλου, Λαογράφος-Εθνολόγος.

Το Ethnofest αναπλαισιώνεται και προτείνει νέες δράσεις, εκπαιδευτικές δραστηριότητες και συλλογικούς τρόπους πολιτιστικής παρέμβασης, διατηρώντας το ανήσυχο πνεύμα του αλλά και την επιθυμία να εφευρίσκει δημιουργικούς τρόπους σύνδεσης του κινηματογράφου με την εθνογραφία και της καλλιτεχνικής έμπνευσης με την κοινωνική έρευνα. Η επόμενη μέρα του Ethnofest έρχεται με ένα πλούσιο ετήσιο πρόγραμμα, με άξονα την παραγωγή και διάχυση γνώσης και με τη φοιτητική πρωτοβουλία και δημιουργικότητα στον πυρήνα του.

Athens Summer School in Visual Ethnographic Practices | Θερινές προβολές

Το Ethnofest, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Αμστερνταμ (UvA) διοργανώνει για άλλη μια χρονιά, το Athens Summer School in Visual Ethnographic Practices 2026, ένα εντατικό πρόγραμμα αφιερωμένο σε εθνογραφικές, ερευνητικά τεκμηριωμένες και κοινωνικά προσανατολισμένες οπτικοακουστικές πρακτικές. Η φετινή έκδοση θα πραγματοποιηθεί από τις 29 Ιουνίου έως τις 19 Ιουλίου στην Αθήνα και θα περιλαμβάνει τρεις εβδομάδες διαλέξεων, εργαστηρίων και πρακτικής άσκησης. Φοιτητές και φοιτήτριες από όλο τον κόσμο, υπό την καθοδήγηση των εκπαιδευτών/-τριών, θα έχουν την ευκαιρία να γυρίσουν ταινίες μικρού μήκους σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας.

Στο πλαίσιο αυτό, το Ethnofest εγκαινιάζει έναν κύκλο θερινών προβολών στην Αθήνα, παρουσιάζοντας για φέτος μια σειρά έργων κινηματογραφιστών/-ριών που έχουν συνδεθεί με προηγούμενες δράσεις τόσο του Φεστιβάλ όσο και του θερινού σχολείου.

"Στόχος μας μέσα από αυτές τις προβολές αυτές είναι να επεκτείνουμε τις δράσεις για το ευρύ κοινό, ενισχύοντας την αλληλεπίδραση μαζί του αλλά και να διευρύνουμε την εξωστρέφεια του Summer School in Visual Ethnographic Practices, ενθαρρύνοντας την εμπλοκή των φοιτητών. Παράλληλα, επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε έναν καλοκαιρινό χώρο συνάντησης όπου οι προβολές θα πλαισιώνονται από συζητήσεις με τις/τους δημιουργούς.", σημειώνουν χαρακτηριστικά οι διοργανωτές.

ETHNOFEST XTENDED

Εθνογραφία και Εκτεταμένη Πραγματικότητα | Βιωματικές Πολιτισμικές Εμπειρίες μέσω VR

To Ethnofest ενισχύει τη σύνδεση εκπαίδευσης, έρευνας και ψηφιακής καινοτομίας και εξελίσσει τις εκπαιδευτικές του δράσεις συμπεριλαμβάνοντας τις νέες ψηφιακές κινηματογραφικές μορφές αφήγησης μέσω εργαλείων εικονικής πραγματικότητας. Έτσι το φθινόπωρο, οι δράσεις μας διευρύνονται στον κόσμο του XR (Extended Reality - Εκτεταμένη Πραγματικότητα) ανακαλύπτοντας εθνογραφικά ντοκιμαντέρ που επιλέγουν αυτό το αφηγηματικό μέσο.

Μέσω της αξιοποίησης τεχνολογιών Extended Reality (XR) και ειδικότερα Virtual Reality (VR), το κοινό θα έχει τη δυνατότητα εμβύθισης σε εθνογραφικά τεκμηριωμένα περιβάλλοντα και αφηγήσεις, ερχόμενο σε επαφή με πολιτισμικές πρακτικές, κοινότητες και τόπους «εκτός της δικής του εμπειρίας». Η δράση προτείνει έναν νέο τρόπο πρόσληψης της σύγχρονης πολυμεσικής εθνογραφίας και του δημιουργικού ντοκιμαντέρ που μετασχηματίζεται σε βιωματική ψηφιακή εμπειρία.

ETHNOFEST INITIATIONS – Διεθνές Φεστιβάλ Σπουδαστικών Ντοκιμαντέρ

"Μετά από μια πλούσια και δημιουργική διαδρομή στο πολιτιστικό τοπίο προχωράμε σε έναν επαναπροσδιορισμό της φεστιβαλικής μας δράσης. Όπως είχαμε σημειώσει τον περασμένο Δεκέμβριο, αποφασίσαμε να αλλάξουμε το πλαίσιο των εκδηλώσεών μας, επιλέγοντας ο οργανισμός να αποκτήσει μια πιο λιτή και ουσιαστική μορφή παρέμβασης στην Αθήνα. Αυτή η μετάβαση εμπεριέχει και μια ουσιαστική επιστροφή. Κλείνει το μάτι στα πρώτα, γεμάτα ενθουσιασμό χρόνια του οργανισμού μας, κοιτάζοντας πίσω στις ρίζες μας: στην αμέριστη στήριξη των νέων δημιουργών και της φρέσκιας, ερευνητικής τους ματιάς.

Με μεγάλη χαρά, λοιπόν, ανακοινώνουμε ότι από φέτος ξεκινάμε ένα νέο κεφάλαιο με την αυτονόμηση του τμήματος INITIATIONS σε Διεθνές Φεστιβάλ Σπουδαστικών Ντοκιμαντέρ το οποίο θα είναι ένα τριήμερο προβολών το μήνα Δεκέμβριο. Η προσοχή μας στρέφεται ξανά αποκλειστικά στις σπουδαστικές ταινίες. Επιστρέφουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε, δημιουργώντας έναν νέο, εστιασμένο χώρο έκφρασης, ανάδειξης και διαλόγου για τους κινηματογραφιστές και τις κινηματογραφίστριες του αύριο, προσφέροντάς τους το βήμα που χρειάζονται στα πρώτα τους βήματα στον χώρο του ντοκιμαντέρ."

Το βραβείο του διαγωνιστικού τμήματος συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 1000€, ενώ οι πληροφορίες της πρόσκλησης υποβολής ταινιών θα ανακοινωθούν πολύ σύντομα.

Χειμερινό Σχολείο | Athens Winter School in Visual Ethnographic Practices

"Με ενθουσιασμό και ανυπομονησία παρουσιάζουμε τη νέα δράση του Ethnofest: το Χειμερινό Σχολείο εθνογραφικής και ερευνητικής οπτικοακουστικής πρακτικής. Προκειται για ένα υβριδικό, εντατικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα το οποίο λειτουργεί ως φυσική συνέχεια και επέκταση του Θερινού Σχολείου. Συνδυάζοντας στοιχεία εργαστηρίου και εκπαιδευτικού προγράμματος, το Χειμερινό Σχολείο στοχεύει να υποστηρίξει τους/τις συμμετέχοντες/-ουσες στην ανάπτυξη ή την έναρξη κινηματογραφικών έργων που βασίζονται στην έρευνα, προσφέροντας παράλληλα ένα δομημένο περιβάλλον για πειραματισμό και πρακτική εξάσκηση."

Ως πιλοτική πρωτοβουλία, το πρόγραμμα θα υιοθετήσει μια εστιασμένη και ευέλικτη μορφή, επιτρέποντας την αξιολόγηση και τη μελλοντική ανάπτυξη. Το Χειμερινό Σχολείο θα συνδυάζει δια ζώσης συνεδρίες με προαιρετική παρατεταμένη συμμετοχή και διαδικτυακή παρακολούθηση - ανατροφοδότηση, εξασφαλίζοντας προσβασιμότητα για διεθνείς συμμετέχοντες/-ουσες και εργαζόμενους/-ες. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε συμμετέχοντες/-ουσες με προηγούμενη εμπειρία στον κινηματογράφο, την οπτική ανθρωπολογία ή την καλλιτεχνική έρευνα, απόφοιτους/ες του Ethnofest Summer School και ανερχόμενους/ες επαγγελματίες που επιθυμούν να εμβαθύνουν την πρακτική τους. Υπάρχει δυνατότητα συμμετοχής είτε με ένα υπάρχον έργο, είτε αξιοποιώντας το εργαστήριο για την ανάπτυξη-υλοποίηση μια νέας ιδέας από το μηδέν.

Το Ethnofest ανοίγει έναν νέο κύκλο δράσεων, επιστρέφοντας στον πυρήνα του και επαναπροσδιορίζοντας το ρόλο και τη μορφή πολιτιστικής και κοινωνικής παρέμβασής του. Με ένα νέο, πιο στοχευμένο και εξωστρεφές ετήσιο πρόγραμμα, επενδύει στη στήριξη των νέων δημιουργών, στη διάχυση της γνώσης και στην καλλιέργεια κοινοτήτων διαλόγου και καλλιτεχνικής ανταλλαγής στην Αθήνα και πέρα από αυτήν.

Το αναλυτικό πρόγραμμα των δράσεων και προβολών καθώς και όλες οι πληροφορίες σχετικά με τις αιτήσεις συμμετοχής, τις προσκλήσεις υποβολής ταινιών και τα εκπαιδευτικά προγράμματα, θα ανακοινώνονται σταδιακά μέσα από τα επίσημα κανάλια επικοινωνίας του Ethnofest και την ιστοσελίδα του οργανισμού.

Η Αρκουδότρυπα ξεκίνησε ως μικρού μήκους ταινία στο 46ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας το 2023, όπου και έκλεψε τις εντυπώσεις, κερδίζοντας το μεγάλο βραβείο, τον Χρυσό Διόνυσο αλλά και το Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας για την Χαρά Κυριαζή. Αυτή ήταν μονάχα η αρχή όμως, αφού η αρχική ιστορία χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τη μεγάλου μήκους συνέχεια της ιστορίας που το φθινόπωρο του 2025 ταξίδεψε στο Φεστιβάλ της Βενετίας και κέρδισε το Βραβείο Label Europa Cinemas - Giornate degli Autori.

Στη συνέχεια πραγματοποίησε την πανελλήνια πρεμιέρα της στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης όπου τιμήθηκε με 7 βραβεία (Βραβείο FIPRESCI, Βραβείο Mermaid - Ειδική Μνεία, Βραβείο Women in Film & Television, Βραβείο Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Βραβείο Επιτροπής Νεότητας - Ειδική Μνεία, Βραβείο ΕΡΤ, Βραβείο ΦΩΣ Πρωτοεμφανιζόμενης), ενώ πριν από λίγες ημέρες απέσπασε και 7 υποψηφιότητες στα Βραβεία Ίρις 2026.

Από σήμερα ετοιμάζεται να συστηθεί στο κοινό της χώρας, όντας ίσως η πιο ταιριαστή επιλογή αυτή τη στιγμή για τα θερινά σινεμά που έχουν αρχίσει να ανοίγουν τις πόρτες τους, φιλοδοξώντας παράλληλα να γίνει και το ανεξάρτητο indie εγχώριο hit του καλοκαιριού. Σύμφωνα με την ταπεινή γνώμη του γράφοντος και το αξίζει και θα το πετύχει.

Η Αργυρώ και η Αννέτα είναι δύο κολλητές που ζουν στο ορεινό χωριό της Τύρνας. Μια κρυφή σπηλιά, μια τσουκνιδόπιτα, ένα καγκουρόπαρτο στο δάσος και μια απροσδόκητη προδοσία, αλλάζουν για πάντα τη σχέση τους. Έτη φωτός μακριά από ειδύλλια με τσολιάδες και βοσκοπούλες, αλλά με την ψυχή της παράδοσής μας ζωντανή, αυτό είναι το βουκολικό ρομάντζο του 21ου αιώνα. Φωτεινό και αισιόδοξο γκρεμίζει στερεότυπα και αντιστέκεται στον συντηρητισμό της ελληνικής επαρχίας, διατηρώντας ταυτόχρονα την αυθεντικότητά της.

Λίγο πριν την πρώτη προβολή της ταινίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τον περασμένο Νοέμβριο, είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για την ταινία με το σκηνοθετικό δίδυμο, την Χρυσιάννα Παπαδάκη & τον Στέργιο Ντινόπουλο που μεταξύ άλλων σημειώνουν χαρακτηριστικά για την Αρκουδότρυπα: "Η «Αρκουδότρυπα» είναι μια ιστορία νεανικής αγάπης που κινείται ανάμεσα σε διαφορετικά κινηματογραφικά είδη και αντλεί στοιχεία από τη βαλκανική ορεινή παράδοση. Φωτίζει με έναν ιδιαίτερο τρόπο τη ζωή δύο νεαρών queer γυναικών που ζουν στην ελληνική επαρχία, προσεγγίζοντας τη σχέση τους με μία φρέσκια και χιουμοριστική ματιά, σε αντίθεση με την κλασική και συχνά δύσκολη πραγματικότητα που συνδέεται συνήθως με τις ζωές των queer ανθρώπων στην επαρχία. Η ταινία προτείνει και μια διαφορετική προσέγγιση στη διαδικασία παραγωγής: δημιουργήθηκε μέσα από μια συλλογική, αυτοοργανωμένη πρακτική, σε σύνδεση με τη φύση και τη γυναικεία εμπειρία. Πρόκειται για μια ανεξάρτητη παραγωγή, που γυρίστηκε σε σπίτια γιαγιάδων, από μια νέα ομάδα με έντονο το γυναικείο στοιχείο μπροστά αλλά και πίσω από την κάμερα, και με τη συμμετοχή ταλαντούχων ανερχόμενων Ελλήνων δημιουργών."

Credits: Στέλιος Παπαρδέλας

Πώς αισθάνεστε που αυτό το κινηματογραφικό ταξίδι το οποίο ξεκίνησε από τη Δράμα το 2023, έφτασε ως τη Βενετία (!) και τώρα ετοιμάζεται να γνωριστεί με το ελληνικό κοινό στη Θεσσαλονίκη;

Χ.Π.: Χαιρόμαστε πολύ που βρισκόμαστε στη Θεσσαλονίκη, γιατί μας έχει συνοδέψει σε αυτή την πορεία μας. Μετά το βραβείο στη Δράμα, ήρθαμε εδώ για το Short Film Lab όπου μαζί με άλλους μικρομηκάδες από το εξωτερικό είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε παραγωγή ως σκηνοθέτες, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για τη δουλειά μας. Όταν φτάσαμε στη Δράμα, είχαμε γυρίσει ήδη το υλικό για τη μεγάλου μήκους, ενώ ο περισσότερος κόσμος νομίζει πως εξαιτίας της επιτυχίας εκεί, αποφασίσαμε να κάνουμε τη μετάβαση.

Και εγώ αυτό φαντάστηκα πάντως, γιατί η ταινία είχε ακουστεί πολύ τότε και λόγω του βραβείου και επειδή άρεσε στον κόσμο.

Σ.Ν.: Η αλήθεια είναι πως ήμασταν τόσο ενθουσιασμένοι, που με το που τελειώσαμε την μικρού μήκους, αρχίσαμε να σκεφτόμαστε ιδέες για το πως θα την προχωρήσουμε. Σκέψου ότι ένα κομμάτι του post production της αρχικής γινόταν παράλληλα με τα γυρίσματα της τωρινής! Είχαμε την "τρέλα" πριν καν πάμε στη Δράμα.

Ήταν εύκολη η μετάβαση από την αρχική ταινία στη μεγάλου μήκους;

Σ.Ν.: Η όλη διαδικασία έγινε πολύ οργανικά, είναι ιδιαίτερο να γυρνάς κάτι που είναι νέο, αλλά στην ουσία πατάει πάνω σε υλικό που έχεις ήδη γυρίσει. Όταν γράφαμε το σενάριο της ταινίας, η οπτική γλώσσα της ταινίας είχε ήδη διαμορφωθεί, οπότε έπρεπε να δούμε πως θα πορευτούμε από μια αφετηρία που είχαμε ήδη θέσει. Από την υποκριτική μέχρι τη φωτογραφία και πολλές άλλες λεπτομέρειες.

Χ.Π.: Αν σκεφτείς ότι το πρώτο μέρος γυρίστηκε ένα χρόνο πριν από το υπόλοιπο, είχαμε κάποια θέματα, αλλά ευτυχώς δεν μας δυσκόλεψαν σε μεγάλο βαθμό. Για παράδειγμα, γυρνούσαμε από τη Δράμα την περίοδο που είχαν ξεσπάσει οι καταστροφικές πλημμύρες στη Λάρισα, όπου επηρέασαν και κάποιες από τις τοποθεσίες που είχαμε χρησιμοποιήσει στον κάμπο. Ένα άλλο παράδειγμα είναι πως κάποια πλάνα των Βουνών ένα χρόνο μετά δεν θα μπορούσαν να είναι τα ίδια, γιατί σε συγκεκριμένα σημεία είχαν τοποθετηθεί ανεμογεννήτριες που προηγουμένως δεν υπήρχαν.

Τις τοποθεσίες πώς τις επιλέξατε;

Σ.Ν.: Είναι το χωριό της γιαγιάς μου, στο οποίο πηγαίνω από πάρα πολύ μικρός. Οπότε είχα καλή γνώση των περιοχών χαρτογραφικά, αλλά μαζί με την ομάδα μπήκα και εγώ σε μια διαδικασία να τα ανακαλύψω εκ νέου κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας. Οδηγήσαμε πολύ, γνωρίσαμε ανθρώπους και βρήκαμε κρυφά σημεία που δεν τα γνώριζα.

Θα σας πάω λίγο προς τους χαρακτήρες και την πλοκή τώρα. Δεν βλέπουμε ποτέ το πρόσωπο του Γιώργου, του μπάτσου συντρόφου της Αννέτας. Πώς καταλήξατε σε αυτή την επιλογή;

Χ.Π.: Fun fact, αυτός που παίζει τον Γιώργο είναι ο Στέργιος! Ήταν συνειδητή επιλογή εν μέρει, γιατί θεωρήσαμε πως ήταν κάτι που έπρεπε να κοπεί, γιατί όσο ενδιαφέρον και να έχει ως παράλληλη ιστορία, πρόκειται για ένα love story που αφορά τις δύο κεντρικές ηρωίδες. Οπότε αποφασίσαμε πως δεν μας ενδιαφέρει τόσο. Τώρα, με μια πιο φιλοσοφική προσέγγιση, για πολλές από αυτές τις γυναίκες, οι άντρες τους είναι τις περισσότερες φορές εντελώς απόντες από τις ζωές τους, παρόλο που έχουν δύναμη πάνω τους.

Σ.Ν.: Πολλές φορές, κάποια πράγματα που αφήνεις πιο αφηρημένα, εν τέλει δυναμώνουν τα ερωτήματα του θεατή και το αποτέλεσμα είναι πιο δυναμικό, γιατί ανοίγεις διάπλατα όλα τα πιθανά ενδεχόμενα.

Βρήκα πολύ όμορφη τη σκηνή ανάμεσα στην Αννέτα και την εν δυνάμει πεθερά της, οπού γινόμαστε μάρτυρες μιας πολύ ειλικρινούς γυναικείας αλληλεγγύης που προκύπτει από τις αμέτρητες διαφορές που έχουν μεταξύ τους.

Σ.Ν.: Χαιρόμαστε! Και για εμάς είναι μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της ταινίας. Πάντα λέγαμε πως η Μάρω είναι μια διαστρέβλωση μέσα από τον καθρέφτη για το πως θα μπορούσε να γίνει η Αννέτα αν δεν πάρει τη ζωή στα χέρια της. Και η γιαγιά της το ίδιο...

Χ.Π.: Θα κλέψω κάτι που έλεγε ο Στέργιος παλιά και μου αρέσει, ότι μερικές φορές καταλαβαίνεις αν ένας σκηνοθέτης αγαπάει τους χαρακτήρες του ή όχι. Οπότε δεν θέλαμε με τίποτα να είναι μια στερεοτυπική, κιτς πεθερά - μαμά, αλλά μια γυναίκα που έχει έναν δικό της κόσμο και ίσως δεν μπόρεσε να κάνει όλα όσα ήθελε. Και ο Λευτέρης, ο πατέρας της Αργυρώς θα μπορούσε με αντίστοιχο τρόπο να είναι εκείνη σε 30 χρόνια.

Η σκηνή στο πανηγύρι είναι φόρος τιμής στο Notting Hill και σε όλες τις κλασικές ρομαντικές κομεντί, όπου ο ήρωας γίνεται ρεζίλι δημοσίως την ώρα που εκφράζει τα συναισθήματά του;

Σ.Ν.: Η σκηνή του πανηγυριού ήταν μια από τις λίγες που είχαμε αποφασίσει πως θα την κάνουμε πριν καν ολοκληρώσουμε το σενάριο. Το αρχέτυπο του τα κάνω μαντάρα σ' έναν γάμο, κηδεία κλπ. υπάρχει στο σινεμά, αλλά εδώ είναι γραμμένο πάνω σε αυτή την ειδική συνθήκη και πιο κοντά στη δική μας κουλτούρα.

Με αφορμή τη συγκεκριμένη σκηνή, τι αντιδράσεις είχε το κοινό στο εξωτερικό μ' αυτόν τον συνδυασμό σύγχρονου queer σινεμά και των παραδοσιακών στοιχείων;

Χ.Π.: Οι Ιταλοί στη Βενετία δεν γελούσαν ιδιαίτερα με την ταινία, ήταν πιο σοβαροί, αλλά στην πρεμιέρα της ταινίας στη Νέα Υόρκη ενθουσιάστηκαν με το πανηγύρι και αλληλοεπιδρούσαν ενεργά με τις αστείες σκηνές της ταινίας, το οποίο ήταν υπέροχο, γιατί αυτές οι καταστάσεις σε αγχώνουν ως δημιουργό. Ήταν και δύσκολη ως προς το γύρισμα, γιατί είχε έρθει ολόκληρο το χωρίο να παρακολουθήσει από κοντά το γύρισμα. Τελικά τους άρεσε πολύ, γιατί πέρασαν καλά, αλλά εκτίμησαν και την εμπειρία.

Μια τελευταία ερώτηση. Θεωρείτε πως η ταινία στον πυρήνα της είναι και βαθιά πολιτική;

Σ.Ν.: Γενικά πιστεύουμε πως δεν υπάρχει ταινία που δεν είναι πολιτική, οπότε σίγουρα ναι. Είναι ένα queer love story που δεν έχει τραγικό τέλος και δεν είναι για το struggle αυτό καθαυτό. Είναι ένα love story για to struggle του έρωτα, της απογοήτευσης, του να φεύγεις από την πόλη σου και αυτό είναι πολιτικό από μόνο του, γιατί επιτρέπει στους χαρακτήρες να είναι ακέραιοι. Και για την Αργυρώ και για την Αννέτα είναι μια προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού μέσω μιας πολύπλοκης σχέσης, όπου η αναζήτηση είναι αρκετά ελευθεριακή.

Χ.Π.: Ολόκληρη η ομάδα επηρέασε την ταινία με τον τρόπο της. Και το σπάσιμο του περιπολικού για παράδειγμα προέκυψε από μια ιστορία που είχαμε συζητήσει. Το πολιτικό στοιχείο της ταινίας είναι πως τα media και ο κινηματογράφος γενικά διαμορφώνουν τις απαιτήσεις που έχουμε από τον κόσμο, το οποίο σε θέμα σχέσεων είναι ουσιαστικά πολιτικό. Πιστεύουμε πως οποιαδήποτε επιλογή κάνουμε είναι πολιτική.

Η Αρκουδότρυπα κυκλοφορεί από σήμερα, Πέμπτη 21/5 στους κινηματογράφους από το Cinobo.

Το Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας - FeCHA γιορτάζει φέτος 10 χρόνια και ετοιμάζεται για μια ακόμη φορά, μεταξύ 21 και 28 Μαΐου, να αναδείξει την κινηματογραφική κουλτούρα των ισπανόφωνων χωρών. Το 10ο επετειακό FeCHA θα πραγματοποιηθεί στους θερινούς κινηματογράφους Ελληνίς Cinemax Europa Cinemas, Αελλώ Cinemax, ενώ προβολές θα φιλοξενήσουν το Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας και η Ελληνοαμερικανική Ένωση.

Το πρόγραμμα του 10ου FeCHA περιλαμβάνει 23 ταινίες μεγάλου μήκους και 13 ταινίες μικρού μήκους, αφιέρωμα στον βραβευμένο σκηνοθέτη Fabián Bielinsky, ο οποίος με μόλις 2 ταινίες («9 Βασίλισσες», «Η Αύρα») διαμόρφωσε το σύγχρονο αστυνομικό θρίλερ στην Αργεντινή πριν τον ξαφνικό του θάνατο το 2006, και αφιέρωμα Diversidad με επιλεγμένες ταινίες μικρού μήκους queer θεματολογίας με την υποστήριξη του Athens Pride.

Το Σάββατο 23 Μαΐου η καταξιωμένη σκηνοθέτιδα Helena Taberna και ο πρωτοποριακός δημιουργός Asier Urbieta, επίσημοι καλεσμένοι του Φεστιβάλ, θα συναντηθούν για να συζητήσουν τις σκηνοθετικές τους προσεγγίσεις σε ένα masterclass Σύγχρονου Κινηματογράφου, που θα πραγματοποιηθεί στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο σε συνδιοργάνωση με το ΕΚΚΟΜΕΔ και με τη συνεργασία του ΕΑΠ-ΙΣΠ.

Για μια ακόμη χρονιά στο Φεστιβάλ, οι θεατές θα έχουν τη δυνατότητα να ψηφίσουν και να αναδείξουν τις αγαπημένες τους ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους. Το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να ψηφίσει για όλες τις προβολές των θερινών κινηματογράφων Ελληνίς Cinemax Europa Cinemas και Αελλώ Cinemax, όπως και για τις προβολές μικρού μήκους cortoFecha που θα πραγματοποιηθούν στην Ελληνοαμερικανική Ένωση.

Η επίσημη έναρξη του Φεστιβάλ θα γίνει με την ταινία «Homo Sapiens?» (Homo Argentum), την σπονδυλωτή σατιρική κωμωδία των Gastón Duprat & Mariano Cohn, στο ύφος της υποψήφιας για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας «Ιστορίες για Αγρίους». Όχι τυχαία αποτέλεσε τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της Αργεντινής το 2025 με περισσότερα από 1.500.000 εισιτήρια, μετατρέποντας τη γεμάτη χιούμορ και σατιρική διάθεση απεικόνιση των 16 διαφορετικών χαρακτήρων-πρωταγωνιστών της ταινίας σε εθνικό θέμα συζήτησης.

Το 10ο FeCHA θα ρίξει αυλαία με την ταινία «Ένας Ποιητής» (Un Poeta), του Simón Mesa Soto, με τον πρωταγωνιστή Ubeimar Rios παρών στην προβολή. Η ταινία αποτέλεσε την επίσημη πρόταση της Κολομβίας για Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας 2026 και την πιο εμπορική Κολομβιανή ταινία του 2025. Θα μας συστήσει τον Όσκαρ, έναν πενηντάρη ποιητή, σε προσωπικό και οικονομικό αδιέξοδο, που βρίσκει δουλειά σ’ ένα γυμνάσιο μιας υποβαθμισμένης συνοικίας, και μαζί την ευκαιρία να αντιμετωπίσει για πρώτη φορά τα σφάλματά της ζωής του.

Το 10ο FeCHA θα υποδεχτεί τον Albert Pintó, σκηνοθέτη του καταιγιστικού αστυνομικού θρίλερ «Γη του Ουδενός» (Tierra de Nadie), μια ωμή κινηματογραφική εμπειρία που κόβει την ανάσα, και ισορροπεί δεξιοτεχνικά ανάμεσα στη δράση και το βαθύ ανθρώπινο δράμα. Στους δρόμους του Κάδιθ, η ραγδαία άνοδος των καρτέλ ναρκωτικών μετατρέπει την περιοχή σε μια εκρηκτική «Γη του ουδενός», αποδεικνύοντας πως μπροστά στην επιβίωση, η φιλία είναι το πρώτο θύμα.

Το Φεστιβάλ θα επισκεφθούν επίσης ο Asier Urbieta, σκηνοθέτης της ταινίας «To Νησί των Φασιανών» (La isla de los faisanes), ένα καθηλωτικό κοινωνικό θρίλερ, στα χνάρια του σινεμά του Κεν Λόουτς και των αδερφών Νταρντέν, που εκθέτει την απάνθρωπη βία που υφίστανται οι παράτυποι μετανάστες και ο Álvaro Gutiérrez, παραγωγός της βασισμένης σε πραγματικά γεγονότα ταινίας «Αγαπητοί Κύριοι» (Estimados Señores). Η ταινία αφηγείται τον αγώνα που οδήγησε στην ιστορική απόφαση της 24ης Αυγούστου 1954, όπου δόθηκε τελικά το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες στην Κολομβία.

Το 10ο επετειακό FeCHA θα τιμήσουν επίσης με την παρουσία τους η Helena Taberna, σκηνοθέτις του ρομαντικού δράματος «Εσύ κι Εγώ» (Nosotros), βασισμένο στο βραβευμένο μυθιστόρημα του Isaac Rosa «Feliz Final», που με ειλικρίνεια και ένταση αποδομεί την έννοια της «τέλειας σχέσης» και η Avelina Prat, σκηνοθέτις του ψυχολογικού δράματος «Μια Φάρμα στην Πορτογαλία» (Una Quinta Portuguesa). Έχοντας κερδίσει 3 υποψηφιότητες στα Βραβεία Goya 2026, η ταινία θα μας γνωρίσει τον Fernando, ένα φιλήσυχο καθηγητή γεωγραφίας, που προσπαθεί να ξαναβρεί σκοπό στη ζωή του μετά την εξαφάνιση της γυναίκας του.

Στα highlights του 10ου Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου της Αθήνας περιλαμβάνεται η ταινία «Ένας Γιος» (Un Hijo), του Nacho La Casa, βασισμένη στο ομώνυμο βραβευμένο βιβλίο του Αλεχάντρο Παλόμας (Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας 2016, στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Opera) για την προσπάθεια μιας σχολικής ψυχολόγου να αποκρυπτογραφήσει τη σημασία πίσω από τις ζωγραφιές του 8χρονου Guille, και το βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα από τη ζωή του σκηνοθέτη César Diaz, «Μεξικό 86» (México 86). Η ταινία αφηγείται τη ζωή μιας νεαρής αντάρτισσας από τη Γουατεμάλα που μάχεται ενάντια στη διεφθαρμένη στρατιωτική δικτατορία, και αναγκάζεται να καταφύγει στο Μεξικό, αφήνοντας πίσω τον γιο της.

Στον «Κήπο των Απολαύσεων» (Las Delicias del Jardín), ο Fernando Colomo, ο «Woody Allen της Ισπανίας» και πέντε φορές υποψήφιος για βραβείο Goya, επιστρέφει με τη νέα του σπιρτόζικη κωμωδία στην οποία και πρωταγωνιστεί μαζί με την Carmen Machi. Ο Fermín, ένας ζωγράφος αφηρημένης τέχνης βρίσκεται σε προσωπική και οικονομική κρίση και ζει στο ατελιέ ενός φίλου του στη Μαδρίτη. Όταν ο γιος του επιστρέφει από την Ινδία, οι δυο τους «συγκρούονται» για την τέχνη και τη ζωή, μέχρι που αποφασίζουν να συμμετάσχουν σε έναν διαγωνισμό με μεγάλο χρηματικό έπαθλο για να δημιουργήσουν μια σύγχρονη εκδοχή του εμβληματικού έργου του Μπος, «Ο Κήπος των Επίγειων Απολαύσεων».

Από τους βραβευμένους με Όσκαρ παραγωγούς της ταινίας «Ιστορίες για Αγρίους», το «Belén», που κέρδισε Βραβείο Καλύτερης Ιβηροαμερικανικής Ταινίας στα Βραβεία Goya, μας μεταφέρει στην Αργεντινή, όπου η δίκη της Julieta γίνεται το σημείο ανάφλεξης για τον συνεχιζόμενο αγώνα υπέρ των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων των γυναικών. Καθώς έρχεται αντιμέτωπη με ένα διεφθαρμένο, ταξικό και πατριαρχικό νομικό σύστημα, η ιστορία της πυροδοτεί ένα κύμα οργής και αλληλεγγύης, δίνοντας ώθηση σε ένα ασταμάτητο κίνημα για δικαιοσύνη και σωματική αυτονομία.

Στην ταινία «Ερωτευμένοι Αστροναύτες» (Los Amantes Astronautas), ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Marco Berger επιστρέφει στο γνώριμο του θέμα της ρευστής σεξουαλικότητας για να μας αφηγηθεί την ιστορία του Pedro και του Maxi, δύο φίλων από το παρελθόν που ξανασυναντιούνται ένα καλοκαίρι σε ένα οικογενειακό σπίτι δίπλα στη θάλασσα. Μια ρομαντική κομεντί γεμάτη καλοκαίρι, σεξουαλική επιθυμία και αισθησιασμό που κέρδισε το κοινό σε όλο τον κόσμο.

Δε θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Gerard Oms «Μακριά» (Muy Lejos), με πρωταγωνιστή τον Ισπανό ζεν πρεμιέ, Mario Casas, σε μια υπέροχη ερμηνεία που του χάρισε και την σχετική υποψηφιότητα στα Βραβεία Goya. Ο Sergio, ένας άντρας στα 30 ταξιδεύει στην Ουτρέχτη με την οικογένειά του για έναν αγώνα ποδοσφαίρου. Πριν επιστρέψει στην Ισπανία μια κρίση πανικού τον ωθεί να παραμείνει στην Ολλανδία. Χωρίς χρήματα ή γνώση της γλώσσας και κόβοντας κάθε γέφυρα με το παρελθόν του, η νέα του ζωή λειτουργεί ως καταλύτης για την εσωτερική του αναζήτηση. Καθώς προσπαθεί να επιβιώσει σε αυτό το νέο περιβάλλον, ο Sergio αρχίζει σιγά-σιγά να αγκαλιάζει την queer ταυτότητά του και να απελευθερώνεται από τα δεσμά της καταπίεσης.

Όπως κάθε χρόνο το 10o επετειακό Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας - FeCHA θα φιλοξενήσει μια σειρά προβολών ταινιών μεγάλου και μικρού μήκους με ελεύθερη είσοδο.

Στις 28 Μαΐου στην Ελληνοαμερικανική Ένωση θα προβληθεί το αφιέρωμα docuFeCHA με 3 ταινίες ντοκιμαντέρ μικρού μήκου, το ντοκιμαντέρ «9 Αύρες» (Nueve Auras) στο πλαίσιο του αφιερώματος στον Fabián Bielinsky, και ταινίες μυθοπλασίας μικρού μήκους στο πλαίσιο του cortoFeCHA. Στις 29 Μαΐου στην ταράτσα του Ινστιτούτου Θερβάντες το κοινό θα απολαύσει το αφιέρωμα Diversidad με 4 επιλεγμένες ταινίες μικρού μήκους queer θεματολογίας με την υποστήριξη του Athens Pride.

Μεταξύ 29-31 Μαΐου τα αφιερώματα docuFeCHA, cortoFeCHA, Diversidad καθώς και τα ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους «Το Σπίτι» (La Casa) και «Ζεφ. Οι Κόσμοι που Συναντιούνται» (Zew. Los Mundos Que Se Encuentran) θα είναι διαθέσιμα δωρεάν για όλη την Ελλάδα μέσω του www.fecha.gr.

Ένας από τους πιο ξεχωριστούς και ισχυρούς δεσμούς του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας με το ελληνικό σινεμά παραμένει το πολυαγαπημένο Διαγωνιστικό Τμήμα Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους, ένας ζωντανός πυρήνας δημιουργίας που βοηθά με ιδιαίτερη φροντίδα για περισσότερα από 14 χρόνια τις νέες ελληνικές ταινίες μικρού μήκους να βρουν τον δρόμο τους προς τη μεγάλη οθόνη και να συναντήσουν το κοινό τους.

Πρόκειται για έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους και καταξιωμένους διαγωνιστικούς θεσμούς για το είδος στην Ελλάδα, ο οποίος παρέχει σε νέους και ανερχόμενους δημιουργούς ένα αναγνωρισμένο και υποστηρικτικό πλαίσιο για να παρουσιάσουν το έργο τους σε κοινό και επαγγελματίες του χώρου. Οι ταινίες που συμμετέχουν στο Διαγωνιστικό τμήμα Ελληνικές Μικρές Ιστορίες διακρίνονται για την ποικιλομορφία των θεμάτων, τη σκηνοθετική τόλμη και την αφηγηματική φρεσκάδα, αναδεικνύοντας συχνά τις τάσεις και τις αγωνίες μιας νέας γενιάς καλλιτεχνών.

Πολλές από τις ταινίες που έχουν βραβευτεί ή προβληθεί στο αγαπημένο τμήμα του Φεστιβάλ αποτέλεσαν την απαρχή μιας επιτυχημένης πορείας για τους/τις δημιουργούς τους. Μάλιστα ορισμένες δημιουργίες συνέχισαν να διακρίνονται διεθνώς, επιβεβαιώνοντας την αξία και την επιδραστικότητα του θεσμού ως εκκολαπτηρίου νέων ταλέντων.

Το Διαγωνιστικό Τμήμα Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους δεν είναι απλώς μια πλατφόρμα προβολής. Είναι ένα δυναμικό περιβάλλον διαλόγου, πειραματισμού και εξέλιξης. Είναι ο καθρέφτης ενός σινεμά που επιμένει, τολμά και μετασχηματίζεται, και που μέσα από τις Νύχτες Πρεμιέρας βρίσκει έναν πολύτιμο σύμμαχο στη διαδρομή του προς το ευρύ κοινό και την ευρύτερη αναγνώριση.

Aπό την πρώτη του έκδοση μέχρι σήμερα, οι Νύχτες Πρεμιέρας διατηρούν ζωντανή και βαθαίνουν κάθε χρόνο αυτή τη σχέση ενθουσιώδους ενδιαφέροντος, προστασίας και γνήσιας αγάπης με μια σειρά πρωτοβουλιών και δράσεων (Βραβεία, Masterclass, Meet n’ Greet εκδηλώσεις, πάρτυ κοκ).

"Μια αγάπη και εμπιστοσύνη που ανταποδίδουν και οι Έλληνες και Ελληνίδες δημιουργοί, καταθέτοντας με διαρκώς αυξανόμενο ρυθμό τις ταινίες τους στις Νύχτες Πρεμιέρας, οι οποίες φτάνουν να εκπροσωπούν δυναμικά το πιο δημιουργικό κομμάτι της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής. Έχοντας παρουσιάσει συνολικά περισσότερες από 740 ταινίες, το ολοζώντανο, πολυδιάστατο και συναρπαστικό Διαγωνιστικό Τμήμα των Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους παραμένει αναπόσπαστο και ζωτικό τμήμα του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας και σας καλούμε να καταθέσετε την ταινία σας."

Όροι Συμμετοχής:

- Στο Διαγωνιστικό δικαιούται να συμμετάσχει κάθε ελληνική ταινία μικρού μήκους που έχει ολοκληρώσει την παραγωγή της από το Σεπτέμβριο του 2025 μέχρι και το καλοκαίρι του 2026. Μέγιστη επιτρεπόμενη διάρκεια 40 λεπτά.

- Για τη συμμετοχή στο Διαγωνιστικό δεν απαιτείται αποκλειστικότητα προβολής ή ελληνικής πρεμιέρας της ταινίας.

- Στην περίπτωση που η ταινία επιλεγεί στο διαγωνιστικό τμήμα, θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα υποβολής της αποκλειστικά σε DCP για την προβολή της στην κινηματογραφική αίθουσα.

- Κάθε σκηνοθέτης/-ρια έχει δικαίωμα συμμετοχής στο Φεστιβάλ με μια μόνο ταινία.

- Δεν γίνονται δεκτές ταινίες που έχουν κατατεθεί σε προηγούμενες εκδόσεις του Φεστιβάλ και έχουν απορριφθεί.

- Η προκριματική επιτροπή των ταινιών αποτελείται από τον υπεύθυνο του τμήματος και το σύνολο της ομάδας προγραμματισμού του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας.

- Σκηνοθέτες/-ριες και παραγωγοί από Ελλάδα και Κύπρο που επιθυμούν να συμμετέχουν, μπορούν να υποβάλουν την ταινία τους μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας FilmFreeway μέχρι και τις 12 Ιουλίου 2026.

Οι ταινίες που θα επιλεχθούν, θα προβληθούν κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ, ενώ ειδική κριτική επιτροπή θα απονείμει βραβεία Καλύτερης Ταινίας (Χρυσή Αθηνά και Αργυρή Αθηνά), Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Ανδρικής και Γυναικείας Ερμηνείας.

Λεπτομέρειες για τα χρηματικά έπαθλα των βραβείων θα ανακοινωθούν σύντομα.

Το 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας θα πραγματοποιηθεί από τις 30 Σεπτεμβρίου έως και τις 11 Οκτωβρίου 2026.